حالا که امید بودن با تو در کنارم داره می میره

                                منم و گریه ممتد و نصف شب و دوباره دلم میگیره

حالا که نیستی و بغض گلوم و گرفته چه جوری بشکنمش

                               بیا ببین دقیقه هایی که نیستی اونقدر دلگیره که داره از غصه می میره

عذابم میده این جای خالی

زجـــرم میده این خـــاطرات

فکرم بی تو داغون و خسته است

کاش بره از یادم اون صـــــــــــدات

عذابم میده . . .

                                 منم این جای خالیت که بی تو هیچ وقت پر نمی شه

                                منم این عکس کهنه که از گریه ام دلخور نمی شه

                                منم این حال روزی که بی تو تعریفی نداره

                               منم این جسم خالی که بی تو هی نفس کم میاره

عذابم میده این جای خالیت . . .

تا خوابت و می بینم می گم شاید وقتش رسیده

بی خوابی می شینه تو چشمام مهلت نمیده

نه . . .

دوباره نیستی تو شعرام حرفی واسه گفتن ندارم

دوباره نیستی و بغض گلوم و میگیره و نفس کم میارم

حالا که امید بودن با تو در کنارم داره می میره

                                منم و گریه ممتد و نصف شب و دوباره دلم میگیره

حالا که نیستی و بغض گلوم و گرفته چه جوری بشکنمش

                               بیا ببین دقیقه هایی که نیستی اونقدر دلگیره که داره از غصه می میره

عذابم میده این جای خالیت

نوشته شده در چهارشنبه 14 اردیبهشت1390ساعت 8:25 AM توسط فهیمه| |